Page 128 - เหลียวหลัง แลหน้า ๘๕ ปี ธรรมศาสตร์
P. 128
128
จิ๊งหน่อง
๖๑
ประติมากรรม
“นักศึกษา” หรือที่เรียก
กันว่า “จิ๊งหน่อง” มาจาก
แนวคิดของศาสตราจารย์
ดร.อดุล วิเชียรเจริญ
คณบดีคนแรกของคณะ
ศิลปศาสตร์ ที่ต้องการ
มีรู ปปั ้ นนั กคิดไว้ ใน
คราวที่ก่อสร้างอาคาร
คณะศิลปศาสตร์ จึงได้
ติดต่ออาจารย์เขียน ยิ้ม
ศิริ ให้ปั ้ นนักคิดเป็นแบบ
ไทย อิงยุคสุโขทัย เนื่องจากผนังอาคารคณะศิลปศาสตร์แกะสลักศิลาจารึกพ่อขุน
รามค�าแหงติดไว้แล้ว อาจารย์เขียนจึงปั ้ นออกมาเป็นนักคิดไทย แต่งกายแบบไทย
และถือสมุดไทย เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๔ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากงานประติมากรรม
นักคิดของ Auguste Rodin ศิลปินชาวฝรั่งเศสด้วย
เดิมนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์รุ่นแรกเรียกประติมากรรมชิ้นนี้ว่า “อดุลมุนี” แต่ไม่
ติดปาก ต่อมานักศึกษารุ่นที่ ๒ เรียกกันว่า “จิ๊งหน่อง” จนได้รับความนิยมเรียกกันมา
จนถึงปัจจุบันนี้ โดยไม่ทราบความหมายว่าหมายถึงอะไร
เหลียวหลัง แลหน้า ๘๕ ปี ธรรมศาสตร์
