Page 27 - เหลียวหลัง แลหน้า ๘๕ ปี ธรรมศาสตร์
P. 27
27
แก่คณบดี (๓) ควบคุมดูแลการเงินและการพัสดุของมหาวิทยาลัย (๔) เป็นผู้แทน
ของมหาวิทยาลัยในกิจการทุกประเภท (๕) รักษาวินัยของมหาวิทยาลัย (๖) แต่งตั้ง
ถอดถอนพนักงานของมหาวิทยาลัยตามระเบียบ (มาตรา ๑๘)
มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองมีหลวงประดิษฐ์มนูธรรม หรือ
นายปรีดี พนมยงค์ เป็นผู้ประศาสน์การเพียงคนเดียว ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๗-๒๔๙๕ (แม้
นายปรีดีจะลี้ภัยออกไปตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๙๐ แล้ว แต่ก็มีเพียงการตั้งผู้รักษาการแทน
เท่านั้น ไม่มีการตั้งบุคคลอื่นมาด�ารงต�าแหน่งแทน) จนมีการตราพระราชบัญญัติ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๔๙๕ จึงได้ยกเลิกต�าแหน่งผู้ประศาสน์การ แล้ว
เปลี่ยนเป็นอธิการบดี
แม้นายปรีดีจะไม่ได้เป็นอาจารย์ผู้สอน หรือบริหารมหาวิทยาลัยโดยตรง
เนื่องจากมีภารกิจในการบริหารราชการแผ่นดินในระบอบรัฐธรรมนูญ แต่ท่าน
มีบทบาทในการก�าหนดหลักสูตร
รูปแบบ แนวทางการพัฒนา ไปจนถึงการ
จัดหาอาจารย์และผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง
จากหน่วยงานต่างๆ เข้ามาเป็นอาจารย์
ผู้สอน ริเริ่มจัดตั้งโรงพิมพ์มหาวิทยาลัย
เพื่อจัดพิมพ์ค�าสอนและข้อสอบ ก�าหนด
จัดตั้ งแผนกเตรี ยมปริ ญญาของ
มหาวิทยาลัย และมีวิสัยทัศน์ในการหา
รายได้เข้ามหาวิทยาลัยผ่านการลงทุน
ซื้อหุ้นธนาคารเอเชียเพื่อการพัฒนา
อุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม
นายปรีดีใกล้ชิดกับนักศึกษาผ่าน
“การอบรมนักศึกษาก่อนรับปริญญา
ธรรมศาสตร์บัณฑิต” ตั้งแต่ พ.ศ.
๒๔๘๑-๒๔๙๐ ซึ่งท่านจะมากล่าวเปิด-
ปิดการอบรม และพักค้างคืนด้วย
ความผูกพันที่นักศึกษามีต่อผู้ประศาสน์การเป็นความส�านึกถึงโอกาสทางการ
ศึกษาขั้นสูงที่ผู้ประศาสน์การเป็นผู้ผลักดันให้มีขึ้น และต่างให้ความเคารพนับถือ
ชื่นชมความรู้ความสามารถของท่านในการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญ
เหลียวหลัง แลหน้า ๘๕ ปี ธรรมศาสตร์
