Page 132 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2561"
P. 132
พรืดด้วยนักศึกษาจำานวน ๒,๕๐๐ คน เพื่อประกาศให้โลกรู้ว่านักศึกษา
ธรรมศาสตร์รุ่นนี้ไม่เคยลืมอาจารย์ปรีดี
คุณอดุลย์เห็นด้วย และบอกว่าพวกเราอยู่ปี ๔ กันแล้ว น่า
จะทำาอะไรเป็นการตอบแทนผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ใน
บั้นปลายชีวิตของท่าน เมื่อสืบจนพบว่าคนเขียนกลอนบทนี้เป็นเพื่อน
คณะนิติศาสตร์ชื่อเล่นว่า เธียร เราก็ได้ขออนุญาตนำากลอนของเขามา
แปรอักษร ต่อมาจึงประกาศให้ทีมงานบางคนทราบว่าการแปรอักษร
ครั้งนี้จะเป็นครั้งประวัติศาสตร์ที่ลูกแม่โดมจะเผยแพร่รูปอาจารย์ปรีดี
สู่สาธารณชนเป็นครั้งแรก เนื่องจากสถานีโทรทัศน์ช่อง ๙ ถ่ายทอดสด
ตลอดรายการ
เราตกลงกันว่าการแปรอักษรนี้จะเป็นความลับ รู้กันไม่กี่คน
ไม่บอกอาจารย์หรือศิษย์เก่าใดๆ เพราะกลัวว่าจะถูกผู้ใหญ่บางคนห้าม
ปรามด้วยความหวาดกลัว
เวลานั้นพวกเราวางแผนกันว่า หากแปรอักษรไปแล้วเกิดมี
ตำารวจหรือสันติบาลมาถามหาก็นัดแนะกันว่าจะหนีไปทางไหน และจะ
ไม่ซัดทอดกัน หากมีการจับก็ให้มีคนโดนจับน้อยที่สุด
พอถึงวันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ.๒๕๒๖ งานฟุตบอลประเพณี
จุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ครั้งที่ ๓๙ เริ่มขึ้น ณ สนามศุภชลาศัย เราวางแผน
เตี๊ยมกับทางโฆษกสนาม ขณะที่ขบวนพาเหรดล้อการเมืองเข้าสู่สนาม
ได้สักพัก พอได้เวลาถ่ายทอดสดเราก็วิทยุไปยังโฆษกบอกผู้ชมให้ตั้งใจดู
หน้าสแตนด์เชียร์ธรรมศาสตร์เพราะจะได้พบปรากฏการณ์ครั้งแรกและ
ให้กล้องโทรทัศน์เตรียมจับภาพ บนอัฒจันทร์เริ่มแปรอักษรเป็นคำากลอน
พร้อมกับที่โฆษกสนามอ่านกลอนบทนี้ดังก้องสนามศุภชลาศัย ปิดท้าย
ด้วยภาพอาจารย์ปรีดี พนมยงค์ มีฉากหลังเป็นรูปโดม สัญลักษณ์ของ
ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
132 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๑
