Page 146 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 146
มักมีคนถามผมอยู่เนืองๆ ว่าใครเป็นแรงบันดาลใจให้ผมทำา
กิจกรรมทางการเมืองตลอด ๙ ปีที่ผ่านมา นับแต่ พ.ศ. ๒๕๕๓ ผมได้
รู้จักกับบุคคลหลายท่าน สนทนากับคนที่น่าสนใจหลายคน และอ่าน
เรื่องราวและแนวคิดของนักคิดอีกมาก หากจุดเริ่มต้นทั้งหมดนี้ที่สร้าง
แรงดลใจให้ผม จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้ นอกจากอาจารย์ปรีดี พนมยงค์
ผมได้ยินชื่อ “ปรีดี พนมยงค์” มาตั้งแต่เรียนประถมศึกษา แม้ไม่
ตั้งใจฟังสักเท่าไหร่ แต่ก็ได้ยินมาในทำานองที่ว่าอาจารย์ปรีดีเกี่ยวข้องกับ
กรณีสวรรคตไม่ว่าในทางใดทางหนึ่ง ต่อมาเมื่อผมเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ ๑ ผมสนใจศึกษาพุทธศาสนาทั้งเถรวาทและมหายาน โดยมักจะรอ
ซื้อหนังสือจากร้านซีเอ็ด สาขาโลตัส ศรีนครินทร์ (สมัยนั้นยังสั่งจองทาง
ออนไลน์ไม่เป็น) ที่นั่น ผมได้อ่านหนังสือ ส. ศิวรักษ์ ที่เขียนด้วยน้ำาเสียง
ลีลาที่น่าสนใจ นอกจากความตรงไปตรงมาแล้ว ยังทำาให้เห็นทัศนะที่
กว้างขวางของศาสนาว่าเกี่ยวพันกับชีวิต การเมือง และวัฒนธรรมอย่างไร
บ้าง นี่เองทำาให้ผมเริ่มขยับจากการอ่านงานที่เกี่ยวข้องกับศาสนาของ
ส. ศิวรักษ์ มาสู่ด้านการเมือง สังคม และประวัติศาสตร์ โดยงานเขียน
ของเขา มักพูดถึงอาจารย์ปรีดีอยู่เสมอ ทั้งแซะ ทั้งโจมตีพวกชนชั้นปกครอง
ที่เนรคุณบุรุษผู้นี้ จนทำาให้ผมสนใจที่จะรู้จักอาจารย์ปรีดี
เมื่อผมเกิดฉันทะอยากอ่านหนังสือประวัติศาสตร์มากขึ้นแล้ว ก็
พอดีกับที่มีวิชาชั่วโมงรักการอ่านของโรงเรียน ทำาให้ผมจำาต้องหาหนังสือ
มาอ่านในคาบนั้น ผมจึงไปสำารวจหนังสือในห้องสมุดของโรงเรียน พบว่า
๑ นิสิตคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
144 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๒
