Page 197 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 197
เรื่องการตรวจสอบอำานาจประชาธิปไตยเยอะที่สุด คิดดูดีๆ ว่า
วาทกรรมแบบนี้รับใช้ใคร วาทกรรมแบบนี้คือการบอกว่านักการ-
เมืองเลว วาทกรรมแบบนี้คือการบอกว่านักการเมืองโกง นัยยะ
ของมันก็คือประชาชนโง่ ดูถูกประชาชน เพื่อเปิดโอกาสให้อำานาจ
นอกระบบเข้ามาแทรกแซงประชาธิปไตยได้ เพื่อเปิดโอกาสให้
ประชาธิปไตยไม่เติบโตในประเทศไทย ที่มันไม่เติบโต เพราะว่ามี
คนบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์ของวาทกรรมแบบนี้ไว้ในสังคมไทย และดู
ว่าใครใช้มันบ่อยๆ แล้วดูว่าคนที่พูดเรื่องนี้คืออะไร ถ้าคอรัปชั่น
เป็นปัญหาของประเทศ แล้วคนทั่วไปจะแก้ปัญหาคอรัปชั่นจริงๆ
นาฬิกา ๒๕-๒๖ เรือน ต้องถูกแก้ไขแล้ว อย่าให้พูดดีกว่าว่า
ประเทศไทย มีคอรัปชั่นกี่เคสที่ไม่ถูกแก้ปัญหา ไม่มีใครจริงจัง
หรอกเรื่องการแก้ไขปัญหาคอรัปชั่นในประเทศไทย
ดังนั้น ปัญหาไม่ใช่เรื่อง check & balance ไม่ใช่เรื่อง
คอรัปชั่น ไม่ใช่เรื่องประเทศไทยไม่มีกลไกในการตรวจสอบนัก-
การเมือง มี แต่ไม่มีใครจริงใจใช้มัน แต่มันมีคนที่ต้องการใช้เรื่อง
คอรัปชั่น นักการเมืองโกง เลว ประชาชนโง่ มาครอบงำาสังคม
ไทยไว้ เพื่อไม่เปิดให้ประชาชนลืมตาอ้าปาก เรื่องนี้ต้องเคลียร์
ชัดเจนก่อน กลับมาตอบคำาถาม ขอโทษครับ (หัวเราะ)
นิยามของประชาธิปไตย พูดแบบการอภิวัฒน์ ๒๔๗๕
มันก็กลับมาเรื่องเดิม “อำานาจสูงสุดของประเทศนั้นเป็นของ
ราษฎรทั้งหลาย” ผมคิดว่าอันนี้ชัดเจนและเข้าใจ จะเดินไปยังไง
จะมี check & balance คืออำานาจการบริหารกับอำานาจในการ
ตรวจสอบถ่วงดุล มันควรจะอยู่เท่าไรกัน อำานาจบริหารจะเยอะ
จะถ่วงดุลน้อย ถ่วงดุลเยอะกว่า อำานาจเยอะ น้อย ต้องอย่าลืม
ว่าอำานาจเยอะ ก็อาจจะเปิดโอกาสให้เกิดคอรัปชั่นง่าย ถ่วงดุล
อภิวัฒน์สยาม ๒๕๖๒: 195
ความหวังและอนาคตประเทศไทย
