Page 37 - 78 ปี วันสันติภาพไทย "เมืองไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง"
P. 37
41
เพื�อหาลู่ทางป้องกันการรุกรานของญี�ปุ่น และ พล.ท. จิระ วิชิตสงคราม
ได้ดำาเนินการตามแผนคำาสั�งทุกประการ แต่เมื�อเหตุการณ์เข้าขั�นคับขัน
จอมพล ป. ก็ต้องรักษิาชีวิตและทรัพย์สินของคนไทยรวมทั�งเอกราชไว้ก่อน 42
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์อีกสามวันต่อมา คือ การลงนามใน
กติกาสัญญาทางทหารระหว่างไทยกับญี�ปุ่นเมื�อวันที� 11 ธันวาคม ควรจะได้
รับการพิจารณาอย่างล่กซำ่�ง ในเรื�องนี�จอมพล ป. และพรรคพวกได้พยายาม
ชี�แจงในเวลาต่อมาว่ากระทำาไปด้วยความจำาเป็น เพราะถูกฝ่ายญี�ปุ่น
บีบบังคับอย่างไม่มีทางเลือกที�ดีกว่านี� จอมพล ป. เขียนปรารภไว้ว่า
ถ้าประชาชนได้ทราบถ่งการปฏิบัติของญี�ปุ่นที�บีบบังคับต่อผมให้
ทำาสัญญาร่วมรบฉบับต่อมา...เชื�อว่าประชาชนจะรู้ส่กเห็นใจผม
และรัฐบาลชุดของผมเป็นที�สุด ถ้าจะบรรยายก็จะเป็นการยืดยาว
ขอสรุปแต่เพียงว่า ผมได้โต้เถียงกับเขาในทางไม่ทำาตามจนแสน
จะปวดหัว เรายืนยันทางเดียวว่าจะไม่ทำาอะไร ฝ่ายญี�ปุ่นที�ได้มา
พูดเรื�องเหล่านี�ได้แห่กันมาเต็มบ้าน สารพัดจะแห่กันมา มีทั�ง
41
K. Ray Jayanta, Portraits of Thai Politics (New Delhi: Oriental Longman Ltd.,
1972), p. 76 และจอมพล ป. พิบูลสงคราม, อ้างแล้ว, หน้า 431. นายทวี บุณยเกตุ ก็เล่า
เหตุการณ์ทำานองเดียวกันไว้ใน “ข้อเท็จจริงเพิ�มเติมเกี�ยวกับเหตุการณ์ในประเทศไทย ใน
ระหว่างมหาสงครามโลกครั�งที� 2”.
42
จอมพล ป. พิบูลสงคราม แถลงต่อที�ประชุมคณะรัฐมนตรี เมื�อวันที� 10 ธันวาคม พ.ศ.
2484 ว่า “ที�เราได้ตกลงไปแล้วนั�น ผมขอยืนยันว่ารู้ส่กว่าเป็นทางที�ดีที�สุดเป็นทางที�
จะให้เราได้รอดพ้นไป และเป็นทางที�จะให้เราได้กู้อิสรภาพของเราคืนมาได้ ผมเห็นว่า
มีทางเดียวคือทางนี�เท่านั�น...การรบในสมัยนี�เป็นการทำาลายกันทั�งชาติ และเป็นสงคราม
ที�เคียดแค้น เพราะฉะนั�นถ้าเรารบกับญี�ปุ่นก็ไม่มีปัญหาเลย ถ้าเรารบตั�งแต่วันนั�นแล้ว
ผมน่กว่าป่านนี�พวกเราก็จะไม่ได้มานั�งอยู่อย่างนี� และเอกราชก็จะต้องเสียไป บ้านเมือง
อาจจะเป็นขี�เถ้าไปก็ได้ แล้วได้อะไร ได้เกียรติยศหรือ...ข้อแรกที�จะให้รอดพ้นไปได้นั�น
ในเวลานี�ก็คือ หมายความว่า เราจะต้องแสดงตนเป็นมิตรกับญี�ปุ่นทุกอย่าง จะโดยจริงใจ
หรือไม่ก็ตาม ปล่อยให้เขาทำา ปล่อยให้เขาผ่านเราไป” โปรดดู วีณา มโนพิโมกข์, อ้างแล้ว,
หน้า 149-150.
36 เมืองไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
