Page 40 - 78 ปี วันสันติภาพไทย "เมืองไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง"
P. 40
สัมพันธ์แน่นแฟ้นกับผู้นำาญี�ปุ่นจะขอยกตัวอย่างจดหมายส่วนตัวฉบับหน่�งที�
จอมพล ป. มีไปถ่ง ฯพณฯ โตโจ นายกรัฐมนตรีญี�ปุ่นว่า
มีการชุมนุมกันมากมายที�บ้านพลโท นากามูรา นอกจากสุนทรพจน์
ของฉันเองแล้ว ฉันได้กล่าวสุนทรพจน์แทน ฯพณฯ อีกด้วย
ในท่ามกลางชาวญี�ปุ่นและไทยอันชุมนุมอยู่หนาแน่น ความว่า
เราทั�งสองจะรักกันฉันญาติสนิทตราบชั�วฟ้าและดินสลาย ในวันนั�น
พลโท นากามูราได้กรุณานำารูปคน 2 คน คนหน่�งคือ ฯพณฯ
อีกคนหน่�งคือตัวฉัน มานั�งเก้าอี�ติด ๆ กัน ทั�งนี�ทำาให้ผู้ชุมนุมอยู่
แสดงความยินดีต้อนรับกันอย่างคร่กโครม เหตุนี�ฉันจ่งถือโอกาส
พูดแทน ฯพณฯ ด้วย 49
สำาหรับข้อวิพากษิ์ที�ว่า จอมพล ป. พิบูลสงคราม ตัดสินใจดำาเนินการ
แต่ลำาพังในการคบญี�ปุ่น ก็มิได้เป็นเรื�องแปลกประหลาด นับตั�งแต่จอมพล
ป. เข้าดำารงตำาแหน่งนายกรัฐมนตรี ในปลายปี 2481 ก็ได้ใช้อำานาจเผด็จการ
ทั�งทางทหารและทางรัฐสภา จนเป็นที�ยอมรับในบรรดาคณะรัฐมนตรีและ
ข้าราชการชั�นผู้ใหญ่ฝ่ายทหารและพลเรือนว่า “เชื�อผู้นำาชาติพ้นภัย” จ่งไม่มี
ผู้ใดกล้าคัดค้าน จอมพล ป. จ่งชินชากับการใช้อำานาจเด็ดขาด จอมพล ป.
ยังต้องรักษิาอำานาจทางการเมืองของคณะราษิฎรไว้ด้วย เพราะ
เรารบญี�ปุ่น อังกฤษิไม่มาช่วยบ้านเมืองก็จะต้องวอดวาย คณะ
ราษิฎรจะไม่มีอยู่ ต้องเสร็จ ข้อแรก เขาชนะ แม้เราไม่ตาย
เขาก็ต้องตั�งรัฐบาลใหม่ และต้องเป็นรัฐบาลตรงข้ามกับเรา เช่น
พระยาเทพหัสดิน เป็นต้น เข้ารบเมื�อไร เราก็แพ้ บ้านเมืองก็แหลก
คณะราษิฎรก็แหลก แล้วแพ้ด้วย 50
49
เพิ�งอ้าง.
50
รายงานการประชุมคณะรัฐมนตรี ครั�งพิเศษิ, 3 ธันวาคม 2484.
บทที่ 1 : ประเทศไทยเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง 39
