Page 122 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 122
ไปตามเสียงข้างมากของบุคคลผู้ประกอบเป็นคณะผู้สำาเร็จ
ราชการแทนพระองค์ ปัญหามีว่าผู้สำาเร็จราชการที่ไม่เห็น
ด้วยจะต้องลงลายมือชื่อในรัฐกิจหรือไม่ ... เห็นว่าผู้สำาเร็จ
ราชการฯ จะต้องลงลายมือชื่อในรัฐกิจนั้นทุกคน เว้นแต่ผู้
สำาเร็จราชการที่ไม่เห็นพ้องด้วยนั้นจะขอลาออกจากตำาแหน่ง
ทั้งนี้เพราะต่อหน้ารัฐสภาและคณะรัฐมนตรี คณะผู้สำาเร็จ
ราชการแทนพระองค์จะต้องปรากฏตัวออกมาในฐานะที่เป็น
เอกภาพ ถ้าผู้สำาเร็จราชการคนใดรู้สึกว่าเป็นเรื่องสำาคัญ ซึ่ง
ตนไม่สามารถจะร่วมรับผิดชอบได้ ผู้สำาเร็จราชการคนนั้นก็
ต้องลาออก ในกรณีเช่นว่านี้ก็ไม่จำาต้องลงชื่อในรัฐกิจนั้นๆ
ในส่วนที่เกี่ยวกับความสมบูรณ์ของรัฐกิจนั้น ถ้ามีลายมือชื่อ
ของผู้สำาเร็จราชการฝ่ายข้างมากแล้วก็เป็นอันใช้ได้” ๑๕
ปัญหาอีกประการที่ต้องพิจารณามีว่า การที่จอมพล ป. พิบูล-
สงคราม ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการก่อนแล้วจึงนำาประกาศ
สงครามไปให้คณะผู้สำาเร็จราชการแทนพระองค์ลงนามนั้น จะกระทบต่อ
ความสมบูรณ์ของประกาศสงครามหรือไม่
เกี่ยวกับเรื่องนี้เมื่อพิจารณารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร
สยาม พุทธศักราช ๒๔๗๕ ซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญที่ใช้บังคับอยู่ในเวลานั้น
๑๕ หยุด แสงอุทัย, รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พร้อมด้วยคำาอธิบาย,
(พระนคร: สำานักงานประชานิติ, ๒๔๘๙), หน้า ๑๒๙ - ๑๓๐.
120 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๒
