Page 83 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 83
พบท่านผู้ประศาสน์การ
กระผมไม่ทันเป็นลูกศิษย์เรียนกับท่าน ในขณะที่ท่านผู้ประศาสน์-
การ หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ ท่านดำารงตำาแหน่งนายกรัฐมนตรี หลัง
จากที่ได้กอบกู้ประเทศ ให้ได้รักษาเอกราชด้วยขบวนการเสรีไทยที่เสี่ยง
ชีวิตเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับเพื่อนเสรีไทยทั้งหลายจนประสบความสำาเร็จ
หลังสงครามโลกใหม่ๆ ขณะที่กระผมกำาลังเรียนมัธยม ๗-๘ ที่
โรงเรียนอัสสัมชัญ ด้วยความที่กระผมเป็นคนร้อยเอ็ดที่สนใจการบ้าน
การเมือง จึงไปหาท่านถวิล อุดล ผู้แทนราษฎรจากจังหวัดร้อยเอ็ดใน
สมัยนั้น ขอให้รับรองให้เข้าไปฟังการประชุมสภาผู้แทนราษฎร สมัยก่อน
เรานักศึกษาสนใจการเมืองมากยิ่งกว่าระยะนี้ เดี๋ยวนี้เนือยกันไปหมดแล้ว
คงจะเป็นเพราะความแก่หรือเห็นพฤติกรรมต่างๆ ของคนในบ้านเมืองที่
ทำาให้เราเหนื่อยหน่ายกันหมด แต่สมัยหลังสงครามโลกนั้น ประชาธิปไตย
มีความหวังเป็นอย่างยิ่ง
กระผมได้มีโอกาสเข้าไปนั่งฟังการประชุมในสภา ได้ชมบารมี
ของท่านผู้ประศาสน์การในขณะที่ท่านเป็นนายกรัฐมนตรีแต่ไกล ท่าน
เป็นคนขาวแดง อายุสี่สิบกว่า กำาลังเปล่งปลั่งด้วยบารมี ได้รับความเคารพ
นับถือจากประชาชนทั่วประเทศ กระผมก็ชื่นชมตั้งแต่นั้นมาว่าจะต้อง
มาเป็นลูกศิษย์ที่มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง กระผมจะ
บอกว่าไม่ได้เลือกที่อื่นเลย เจาะจงมาเรียนที่ธรรมศาสตร์นี่แหละ
ก่อนที่จะได้เห็นหน้าได้ชมท่านด้วยตาโดยตรง สมัยกระผมเป็น
นักเรียนที่ร้อยเอ็ดในช่วงสงครามก็เคยได้ยินกิตติศัพท์ของท่าน เพราะ
ร้อยเอ็ดเป็นแดนเสรีไทยในสมัยนั้น เราก็ได้ยินได้ฟัง ในขณะนั้นยังไม่มี
การแตกแยกระหว่างคนไทยชั้นผู้นำาทั้งหลาย เราเคารพทั้งอาจารย์หลวง-
ประดิษฐ์มนูธรรม คือท่านอาจารย์ปรีดี อาจารย์หลวงโกวิทอภัยวงศ์ คือ
ท่านผู้ประศาสน์การของเรา 81
