Page 90 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 90
๒๔๗๕ และในบรรดาผู้นำาของการเปลี่ยนแปลงที่มีโครงการปฏิวัติเศรษฐกิจ
การเมืองที่แน่นอนชัดเจนก็มีอยู่ผู้เดียวคือท่านผู้ประศาสน์การของเรา
ส่วนผู้นำาอีกคนหนึ่งคือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม เพื่อนคู่หูของ
ท่าน สมัยที่เป็นนักเรียนก็ไม่ชอบท่านจอมพล ป. เพราะท่านเป็นเผด็จการ
ใครที่เป็นเผด็จการ พวกเราก็ไม่ชอบทั้งนั้น แต่ท่านจอมพล ป. ก็มี
อุดมคติของท่านไปในแง่หนึ่ง อาจจะว่าเป็นปีกขวาของคณะราษฎร ส่วน
อาจารย์ปรีดีก็คงจะต้องเป็นปีกซ้ายของคณะราษฎร ผมคิดว่าการแบ่ง
คณะราษฎรให้เป็นปีกขวาปีกซ้ายไม่ได้ห่างไกลจากความเป็นจริง กลุ่ม
อำานาจที่ครองอำานาจในประเทศหลัง ๒๔ มิถุนายน ๒๔๗๕ ก็คือคณะ
ราษฎร นำาโดยอาจารย์หลวงประดิษฐ์ฯ และหลวงพิบูลฯ ตั้งแต่ปี ๒๔๗๕
มาหยุดสะดุดในปี ๒๕๐๐ เมื่อจอมพล สฤษดิ์ยึดอำานาจ แปลว่าคณะ
ราษฎรครองอำานาจในประเทศไทยนานถึง ๒๕ ปี พ.ศ. ๒๔๗๕-๒๕๐๐
เป็นยุคที่คณะราษฎรครองอำานาจในประเทศไทย และในยุค ๒๕ ปีนี้ มี
ผู้นำา ๒ คน คือ หลวงพิบูลสงคราม และหลวงประดิษฐ์มนูธรรม ๒ ท่าน
นี้ร่วมกัน dominate การเมืองไทยเป็นเวลา ๒๕ ปี ๔
ท่านจอมพล ป. เป็นนายทหาร ย่อมเป็นธรรมดาที่จะต้องเน้น
ชาตินิยม เน้นความยิ่งใหญ่และความรุ่งเรืองของชาติไทย ตั้งยุวชนทหาร
ประกาศรัฐนิยม พวกรุ่นคนหนุ่มสมัยนั้นเป็นยุวชนทหารทั้งนั้น ชาตินิยม
ทั้งนั้น ในเรื่องเหล่านี้ เชื่อว่าหลวงประดิษฐ์ฯ ไม่มีข้อขัดแย้งกับหลวงพิบูลฯ
ข้อนี้จะได้กล่าวต่อไป
๔
แต่ในความเป็นจริงท่านผู้ประศาสน์การพ้นจากอำานาจไปตั้งแต่หลัง
รัฐประหาร ๒๔๙๐.
88 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๒
