Page 169 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"

โชคชะตา แต่เป็นเรื่องของการเข้าถึงสิทธิทางการเมือง เรื่องจะ
ระบายน้ำายังไง เราต้องมาคุยกัน ว่าใครจะระบายน้ำา ถ้าตกลง

เป็นฉันทามติร่วมกันว่าต้องมีคนกลุ่มหนึ่งเดือดร้อนจากการที่
น้ำาไม่ระบาย แล้วต้องไปท่วมกักขัง รับน้ำาไว้ คนกลุ่มนี้ต้องได้รับ
ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ นี่คือพูดเรื่องความเท่าเทียม

ตัวอย่างที่สอง Khon Kaen Transportation System
ซึ่งเป็นบริษัทเมืองขอนแก่นที่อยากพัฒนาระบบราง ระบบรถไฟ
ราง และเริ่มทำามาได้หลายปีแล้ว ทุกคนก็ปรบมือกันใหญ่ เชิดชู

บริษัทนี้เป็นโมเดลของการพัฒนาท้องถิ่นที่ดี หลายท่านน่าจะ
เคยรู้จักมาก่อน บริษัทนี้มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นโมเดลให้กับ
หลายๆ ท้องถิ่นทั่วประเทศไทยในการพัฒนาตาม ก็คือจะพัฒนา

เส้นรถ Tram (รถราง) จากเหนือลงใต้ ความยาวประมาณ ๗-๑๐
กิโลเมตร จากเหนือลงใต้ของขอนแก่น ผ่าน ๕-๖ เทศบาล เรื่อง

เป็นอย่างนี้ครับ กลุ่มคนที่ทำาเรื่องนี้ ใช้เวลา ๓ ปีครึ่งเพื่อขอใบ
อนุญาต คนที่บอกว่าบริษัทนี้ประสบความสำาเร็จมามากมาย
ลองดูในพื้นที่ ยังไม่มีรถไฟฟ้า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นในขอนแก่นเลย

แต่ที่ประสบความสำาเร็จคือใบอนุญาตให้ทำารถไฟในท้องถิ่น
ตนเองได้ ใช้เวลา ๒ ปีในการขอกระทรวงมหาดไทย ใช้เวลาอีก

ปีครึ่งในการขอกระทรวงคมนาคม
คำาถามคือว่า แค่ใบอนุญาต ๓ ปีครึ่งในการทำารถรางใน
ประเทศไทย ทุกคนก็มองว่าประสบความสำาเร็จแล้ว ก็ใช้อัตรา

เดียวกัน ทุกจังหวัดจะมีรถรางในจังหวัดของตัวเองได้ ๒๑๐ ปี ก็ใช้
เวลา ๓ ปีเหมือนกัน จะเห็นได้เลยว่าอำานาจรัฐไทย โยงใยไปใน
ทุกหย่อมหญ้า ทรัพยากรทุกอย่างในประเทศถูกดึงมาสู่รัฐไทย

อำานาจในการจัดสรรอนาคตของตัวเอง อำานาจในการจัดสรรทรัพ-

อภิวัฒน์สยาม ๒๕๖๒: 167
ความหวังและอนาคตประเทศไทย