Page 181 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 181
เดี๋ยวจะให้แต่ละท่านลองอธิบายแนวคิดในการแก้ไขปัญหาการ
ศึกษาในเมืองไทยที่น้องๆ ธรรมศาสตร์สงสัยมากๆ จะมีแนวคิด
อย่างไรดี เริ่มจากคุณท็อปครับ
วราวุธ: ครับ ประเด็นแรก เราจะมีผลผลิตที่ดีออกมาจากระบบได้ แม่-
พิมพ์ต้องสมบูรณ์ ทุกวันนี้ คนที่เข้ามาเป็นครู อาจารย์ ไม่ว่าใน
กรุงเทพฯ หรือต่างจังหวัด บางครั้งอาจไม่ได้สามารถทุ่มเทสรรพ-
กำาลังหรือกำาลังสมองที่มีทั้งหมดให้กับการสอน เพราะต้องมา
นั่งคิดก่อนว่า ฉันจะขอย้ายกลับบ้านยังไง สิ้นเดือนนี้ไฟแนนซ์
จะมายึดรถฉันรึเปล่า ปลายเดือนนี้จะมีปัญญาจ่ายเงินกู้ไหม หรือ
งานที่จะต้องต้อนรับแขกที่ผู้อำานวยการมอบหมายมาให้จะทำา
เสร็จหรือเปล่า การที่ทำาให้ครูไม่สามารถมีกะจิตกะใจที่จะสอน
มุ่งหวังแต่ทำาเอกสารวิทยฐานะ เพื่อขอเลื่อนตำาแหน่ง จะได้ย้าย
ไปโรงเรียนที่ใหญ่กว่า จะได้มีโอกาสหารายได้ได้มากกว่า สิ่งต่างๆ
เหล่านี้ทำาให้ศักยภาพในการสอน ความอยากสอนหายไป เมื่อ
สิ่งเหล่านี้หายไป มันก็สะท้อนกลับมาที่นักเรียนว่า ความรู้ ความ
กระตือรือร้นในการเรียนรู้ อยากที่จะได้ความรู้นั้นหายไป
ประเด็นต่อมาก็คือ ปัจจุบันนี้ เทคโนโลยี สังคมเรา
เปลี่ยนไปมากมาย แนวการสอนหรือวิชาเรียน จำาเป็นอย่างยิ่งที่
จะต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย จริงอยู่ที่วิชาพื้นฐาน ไม่ว่าจะ
เป็นคณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ สังคม เคมี ยังต้องอยู่ แต่วิชาทางเลือก
ต้องมีให้มากขึ้น หรือแม้แต่ในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันนี้ คนเข้ามา
เรียนน้อยลง จะทำาอย่างไรที่จะดึงให้คนเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัย
มากขึ้น อย่างประเทศสิงคโปร์ก็เริ่มที่จะปรับหลักสูตรให้คนที่
เคยจบมหาวิทยาลัยแล้วสามารถกลับมาเรียน หาความรู้เพิ่ม
อภิวัฒน์สยาม ๒๕๖๒: 179
ความหวังและอนาคตประเทศไทย
