Page 185 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 185
อาชีวะ ซึ่งเรียนแล้วมีงานทำารองรับ มีความก้าวหน้าไปได้ดีด้วย
ในขณะที่สายปริญญา ถ้าคนอยากจะเรียนปริญญาตรี เราก็ต้อง
ไม่ปิดกั้น แต่การเรียนในระดับมหาวิทยาลัย หลักสูตรก็ต้องให้
สอดคล้องกับสภาพสังคมที่มีความเป็นจริง ในวันนี้เราอาจจะ
ไม่จำาเป็นที่จะต้องมาเรียน ๔ ปี แล้วมุ่งเน้นในสายลึกๆ เพราะ
จากวันนี้ไป อยู่ในช่วง gig economy ซึ่งก็คือการจ้างงานไม่ได้
เป็นแบบ Lifetime ไม่ได้มีความมั่นคงตลอดชีวิตอย่างที่ผ่านมา
จ้างงานเป็นครั้งคราว
ฉะนั้น ต้องทำาหลายเรื่องค่ะ ตั้งแต่ระดับประถมฯ มัธยมฯ
อาชีวะ และมหาวิทยาลัย ต้องปรับหลักสูตรให้สอดคล้อง และที่
สำาคัญ มหาวิทยาลัยจะต้องทำาให้เป็นตลาดวิชา ไม่ใช่เจาะลึก
เพียงแค่สายแขนงใดแขนงหนึ่ง
เสถียร: คุณขัตติยาครับ รากฐานปัญหาการศึกษาไทยเกิดจากอะไร และ
มีแนวทางแก้ไขอย่างไร
ขัตติยา: ขอถามกลับไปยังผู้ฟังว่า ทำาไมเราถึงมองปัญหาการศึกษาไทย
เป็นเฉพาะแค่กรอบของเด็กและเยาวชน จริงๆ เราต้องมองภาพ
รวมเลยว่าการศึกษาเป็นของคนทุกเพศทุกวัย ฉะนั้นเดียร์สนับ-
สนุนให้ทุกคนมีการเรียนรู้ตลอดเวลา ให้เหมือนเป็นการเรียนรู้
ตลอดชีวิต (Life-Long Learning) ไม่ว่าเราจะอายุเท่าไร เรา
ทำาให้เราสนใจที่จะศึกษาศาสตร์แขนงต่างๆ ได้ตลอดเวลา ถ้า
เราไปจำากัดแค่ว่า ปัญหาการศึกษาไทย แล้วมองเฉพาะภาพของ
เด็ก ทำาให้คนรุ่นอื่นไม่ได้พัฒนาการศึกษาไปด้วย ถามว่าทำาไม
ตอนนี้ค่านิยมของประเทศเราเนี่ย คนอายุ ๖๐-๗๐ ปีเนี่ย ถ้า
อภิวัฒน์สยาม ๒๕๖๒: 183
ความหวังและอนาคตประเทศไทย
