Page 106 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 106
อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ พูดเรื่องเดี๋ยวนี้ดีกว่า นั่นเอาไว้ให้คนอื่นเขาทำาทีหลัง
ก็แล้วกัน!” และเมื่อท่านกลับจากไปเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศ
ต่าง ๆ ทั่วโลกหลังสงคราม ท่านเล่าว่า ได้ไปเห็นการทำานาข้าวซึ่ง
อเมริกากำาลังเริ่มเป็นการใหญ่ ท่านคาดว่า อีกราว ๆ ปีกว่า หรือ ๒ ปี
เขาจะผลิตข้าวได้จำานวนมหึมา เราจะต้องรีบจัดการเตรียมพร้อมไว้
รับมือเขา จะต้องปรับปรุงแก้ไขลดค่าผลิตให้ตำ่าลงให้มากเท่าที่จะทำาได้
เพื่อสู้ด้านราคา และจะต้องเตรียมหาตลาดใหม่ ๆ ฯลฯ อีกเรื่องหนึ่ง
ก็คือ ดิฉันได้พบกับนายทหารอากาศชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งซึ่งเล่าให้ฟังว่า
ตัวเขาเองไม่เคยรู้จักสนิทชิดเชื้อกับท่านปรีดีมาก่อน ไม่เคยสนใจใน
ความคิดของท่านปรีดีในเรื่องอื่น แต่มาชอบใจที่บังเอิญได้มาพบท่าน
เมื่อตอนเสร็จสงครามใหม่ ๆ และท่านบอกว่า ต่อไปนี้กรุงเทพฯ จะ
ต้องเป็นศูนย์กลางการบินที่สำาคัญแห่งหนึ่ง ควรจะต้องเร่งจัดการ
ปรับปรุงสนามบินเดิมหรือสร้างสนามบินขึ้นใหม่ให้ทันสมัย ขืนทิ้งไว้
จะไม่ทันการ จะสู้เพื่อนบ้านเขาไม่ได้ เขาบอกว่า ท่านเห็นเหตุการณ์
ล่วงหน้าได้อย่างถูกต้องจริง ๆ เมื่อตัวท่านเป็นนายกรัฐมนตรีไม่เท่าไร
ก็ถูกมรสุมการเมืองซัดกระหนำ่าเสีย จนแทบตั้งตัวไม่ติด ท่านจึงยังไม่มี
โอกาสได้กระทำาสิ่งที่ท่านต้องการทำาเลย เป็นที่น่าเสียดาย น่าเสียดาย
จริง ๆ
ท่านคะ ดิฉันจะต้องคิดเสียใจไปอีกจนตายที่ไม่ได้มีโอกาส
ทดแทนพระคุณท่านได้เพียงพอ จึงขอแต่สวดมนต์ภาวนาให้ท่านไปเกิด
ในภพที่สุขสงบ พบแต่คนดีมีศีลธรรมรู้คุณคน ปราศจากพวกมนุษย์
ใจสัตว์ที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา คอยแต่คิดทำาลาย ห่างไกลจาก
คนขลาดใจบาปช้าโยนความผิดให้คนอื่น ดิฉันเชื่อมั่นเวลาจะพิสูจน์
ความจริงให้ประจักษ์ ๑๐๐-๒๐๐ ปีในประวัติศาสตร์เป็นเวลาไม่นานนัก
ใช่ไหมคะ?
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ ๑๐๕

