Page 195 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 195
นั้น ก็เป็นอีกปัญหาหนึ่ง คือว่า หลักวิชาเปรียบประดุจสิ่งซึ่งเราเก็บ
ไว้ในตู้ ในการที่เราจะไขตู้นำาเอาหลักวิชามาใช้ให้เป็นประโยชน์นี้เป็น
ศิลปะ ซึ่งความสำาเร็จของแต่ละคนจะมีได้หรือไม่นั้นก็ย่อมอาศัยความ
ชำานาญ อาศัยการอบรมบ่มนิสัยของบุคคลเท่านั้น
เหตุฉะนั้นในครั้งอบรมคราวที่แล้วมา ข้าพเจ้าจึงได้ชี้ให้เห็น
ว่า ในการศึกษาเราจะต้องแยกออกเป็นสองอย่าง คือ ศึกษาในทาง
หลักวิชาการ ในทาง Instruction อย่างหนึ่ง และศึกษาในทางอบรม
บ่มนิสัย คือ ในทาง Education อีกอย่างหนึ่ง และข้าพเจ้ามีความเห็น
เป็นแน่วแน่ว่า บุคคลเราถ้าหากว่าไม่ได้รับการอบรมบ่มนิสัยไปแล้ว แม้
จะมีหลักวิชาดีประการใดก็ตาม บุคคลนั้นก็ไม่สามารถที่จะนำาความ
สำาเร็จมาให้แก่ชีวิตของตน หรือความสำาเร็จหรือประโยชน์มาให้แก่หมู่
คณะหรือประเทศชาติได้ เหตุฉะนั้นจึงจำาเป็นที่สุดที่จะต้องมีการฝึกฝน
การที่จะฝึกฝนนี้ เราจะฝึกฝนผู้ใดบ้าง ในครั้งที่แล้วมา
ข้าพเจ้าได้ชี้แจงให้เห็นว่า การที่จะฝึกฝนนั้นเราจะต้องนำาเอาผู้ที่ได้
สำาเร็จการศึกษาแล้วทั้ง ๖ ภาคมาอยู่รวมกัน การอยู่รวมกันก็เพื่อที่จะ
กระทำาให้ท่านทั้งหลายได้มีความรู้จักกัน ได้รู้นิสัยซึ่งกันและกัน ตลอด
จนกระทั่งให้รู้จักในเรื่องความสามัคคีในเรื่องหมู่คณะ นอกจากนั้นใน
การอบรมนี้เราพยายามให้หนักไปในทางที่จะอบรมให้ท่านได้สามารถ
เป็นบุคคลที่จะเข้าร่วมในหมู่คณะได้ ทั้งนี้ ก็คือ หลักในเรื่องมรรยาท
ในการที่จะเข้าสมาคม และจะอบรมไปในทางกีฬาและทางพลศึกษา
ทั้งนี้ก็เพราะมีความเห็นว่า ในการที่เราจะดำารงชีวิตของ
เรานั้น ชีวิตของเราก็จะเต็มไปด้วยการต่อสู้ หมายความว่าจะต้อง
ต่อสู้ธรรมชาติ และอุปสรรคอีกหลายประการ ซึ่งท่านทั้งหลายที่อยู่
ในที่นี้คงจะได้ประสบ และบางทีท่านจะได้ต่อสู้มาบ้างแล้วก็เป็นได้
หมายความว่าต่อสู้จากความเหนื่อยยากลำาบากด้วยประการต่าง ๆ แต่
๑๙๔ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓
