Page 197 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563

เมื่อชีวิตของเราเป็นสิ่งซึ่งจะต้องกระทำาการต่อไปเช่นนี้แล้ว เราก็ควร
ที่จะอบรมให้ไปในทางความเป็นนักกีฬา คือ หมายความว่าในทาง

ร่างกาย และอุปนิสัย ให้รู้จักการต่อสู้ ไม่ใช่เราจะต่อสู้ไปโดยไม่มีธรรม
ก็หาไม่ การต่อสู้ในทางกีฬาก็เป็นการต่อสู้ในทางธรรม หมายความว่า
แม้เราจะแพ้ เราก็ไม่ถือโกรธ หรือว่าเราชนะเราก็ไม่ซำ้าเติม นี่แหละเป็น
วัตถุประสงค์ ซึ่งจะอบรมไปในทางที่ให้เป็นนักกีฬา

นอกจากนั้น สิ่งสำาคัญที่สุดในการที่เราจะต่อสู้ในชีวิตของเรา
ก็จำาเป็นจะต้องรู้จักกาละและภูมิประเทศ ในหลักวิชาต่าง ๆ ที่ท่านได้
มานั้นความจริงเป็นหลักวิชาซึ่งได้สั่งสอนหรือได้วางไว้เป็นกลาง ๆ แต่

การที่จะนำาไปใช้ก็จำาเป็นจะต้องดูว่า จะเหมาะแก่กาละแล้วหรือยัง ดัง
เช่นการศึกษาเศรษฐศาสตร์ เป็นต้น การที่จะนำาหลักเศรษฐศาสตร์
มาใช้จำาเป็นจะต้องพิจารณาว่าในท้องที่นั้นเหมาะแล้วหรือยังในการที่
จะนำาเอาหลักเศรษฐศาสตร์ไปใช้ หรือเหมาะสมแก่กาลสมัยหรือสภาพ

แล้วหรือยัง ไม่ใช่ว่าจะนำาไปใช้ได้ในทุกกรณีและในทุกกาละ เพราะ
ฉะนั้น ในการที่อบรมนี้ก็จะพยายามที่สุดที่จะให้เป็นไปตามแนวดัง
ได้กล่าวมาแล้ว แต่ด้วยเหตุว่าเวลาการอบรมกำาหนดไว้แค่เพียง ๒

สัปดาห์เท่านั้น ในการที่จะทำาให้สำาเร็จสมประสงค์ทั้งหมดย่อมเป็นการ
ยาก แต่อย่างไรก็ตาม ในการกำาหนดเวลาไว้ ๒ สัปดาห์ ก็เพื่อจะให้
เป็นแนวทาง เมื่อท่านอบรมไปแล้วอย่างน้อยจะได้รู้แนวทางนำาวิชาและ
หลักวิชาซึ่งได้สอบไล่ได้แล้วนั้นไปใช้ ท่านจะต้องอาศัยหลักเกณฑ์และ

อบรมอย่างใดบ้าง ข้าพเจ้ามีความประสงค์อยู่แต่เพียงว่าจะให้ผลแห่ง
การอบรมนี้ฝังอยู่ในจิตใจของท่าน และเป็นแนวทางเพื่อท่านจะได้ไป
ปฏิบัติในวิถีของชีวิตต่อไปอีก เมื่อได้เสร็จการอบรมแล้ว

ข้อความพิสดารเกี่ยวแก่การอบรมนี้หวังใจว่าท่านคงจะ
ได้รับเอกสารจากมหาวิทยาลัย เพราะว่าในครั้งแรกก็ได้มีเอกสารอยู่

๑๙๖ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓