Page 56 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563

นายเกิดแต่งงานแล้วยังคงอยู่ที่บ้านหน้าวัดพนมยงค์ และ
รับมฤดกที่บ้านนั้นสืบต่อมา ส่วนนายตั้วเมื่อแต่งงานแล้ว ได้ย้ายไปตั้ง

บ้านเรือนอยู่ห่างจากบ้านหน้าวัดพนมยงค์ประมาณ ๔๐๐ เมตร
นายเกิดได้เกิดในรัชกาลที่ ๓ เมื่อยังเยาว์ขณะที่เพิ่งเริ่ม
คลาน ได้ตกจากแพลงไปในคลอง บิดามารดาพร้อมทั้งคนในบ้าน
ได้ช่วยกันงมขึ้นมาได้ นางปิ่นมารดาจึงตั้งชื่อให้บุตรนั้นว่า “บุญเกิด”

ซึ่งหมายถึงบุญกุศลช่วยให้เด็กนั้นเกิดมา นายก๊กบิดาเห็นชอบด้วยใน
การตั้งชื่อบุตรเช่นนั้น แต่ต่อมานิยมเรียกชื่อนั้นแต่พยางค์ท้ายว่า “เกิด”
นายเกิดได้เรียนหนังสือไทยที่กุฎีสมภารวัดพนมยงค์ เมื่อ

มีอายุ ๒๐ ปีบริบูรณ์ได้อุปสมบทจำาพรรษาอยู่วัดพนมยงค์ ๑ พรรษา
แล้วลาสิกขาบทเป็นฆราวาสช่วยเหลือบิดามารดาในการทำามาหากิน
ต่อไป
ต่อมานายเกิดได้แต่งงานกับ คุ้ม บุตรีของผู้ประกอบการ

ค้าขายที่ตำาบลพระงาม แขวงเมืองวิเศษชัยชาญ (บัดนี้เป็นอำาเภอ
วิเศษชัยชาญ)
นายเกิดนางคุ้มรับมฤดกกิจการของนายก๊กนางปิ่นแล้ว

ได้ขยายกิจการกว้างขวางยิ่งขึ้น ในการนั้นได้ปรับปรุงคุณภาพขนมให้
ดีขึ้นหลายอย่าง และได้ปรับปรุงการทำาเต้าหู้และเต้าเจี้ยวให้ดีขึ้น โดย
จ้างครูจากประเทศจีนมาทำาการสอนให้แก่บุตรของนายเกิดนางคุ้ม
เต้าเจี้ยวที่ปรับปรุงใหม่นั้นชาวกรุงฯ เรียกกันว่า เต้าเจี้ยวหวาน การ

ทำาเต้าเจี้ยวอยุธยาของญาติรุ่นต่อ ๆ มาบางคนนั้นได้อาศัยวิธีที่สืบทอด
มาจากที่กล่าวนี้ นายเกิดนางคุ้มมีฐานะเป็นนายทุนและเจ้าทาษมาก
ยิ่งขึ้นกว่าบิดามารดา

นายเกิดได้สนใจในศิลปดนตรี อันเป็นมฤดกทางวัฒนธรรม
อย่างหนึ่ง ที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษฝ่ายมารดา (นางปิ่น) จึงได้มีวง

ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ ๕๕