Page 55 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563

เงินนั้นให้ผู้อื่นกู้ยืม ฐานะของนายก๊กจึงเปลี่ยนจากผู้มีทุนน้อยมาเป็น
นายทุนขนาดกลางของหัวเมืองนั้น

เมื่อนายก๊กมีฐานะเป็นนายทุนขนาดกลางแล้ว ได้แต่งงาน
กับ ปิ่น บุตรีนายเกริ่น โดยมีสินสอดทองหมั้นและเงินกองทุน และใช้
แพของนายก๊กเป็นแพหอ ดังนั้น นายก๊กจึงได้ย้ายแพจากที่เดิมมาจอด
ที่หน้าบ้านของนายเกริ่น ตรงข้ามวัดพนมยงค์

นายก๊กนางปิ่นได้ร่วมกันขยายการค้า ซึ่งทั้งสองฝ่ายเคยทำา
มาแต่ก่อน ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น คือ มีการทำาขนมแบบจีนและแบบไทย
อีกทั้งปรุงแต่งขนมขึ้นใหม่อีกหลายอย่าง

นายก๊กได้ปรับปรุงตนเองให้เหมาะสมแก่ความเป็นอยู่และ
วัฒนธรรมของครอบครัวนางปิ่น โดยสงวนความเป็นอยู่ และวัฒนธรรม
จีนที่ไม่ขัดต่อความเป็นอยู่และวัฒนธรรมไทย นายก๊กได้มีจิตศรัทธา
นับถือพุทธศาสนาตามแบบไทย เป็นอุปัฏฐากวัดพนมยงค์ นอกจาก

บำาเพ็ญกุศลตามเทศกาลไทยแล้ว นายก๊กยังคงทำาพิธีกรรมระลึกถึงคุณ
บุพการีในเทศกาลตรุษและสารทจีน
แม้นายก๊กนางปิ่นจะมีทาษไว้ใช้แรงงานตามสภาพของ

ผู้มีเงินเหลือกินเหลือใช้ในสมัยนั้นก็ดี แต่เนื่องจากเป็นผู้เลื่อมใสใน
พุทธศาสนา จึงได้ปลดปล่อยทาษชายให้เป็นไทหลายคนโดยทำาการ
อุปสมบททาษเหล่านั้นเป็นพระภิกษุ วิธีการปลดปล่อยทาษเช่นนั้น
ได้สืบทอดต่อมาจนถึงบุตรหลานของนายก๊กนางปิ่นในสมัยที่ระบบทาษ

ยังคงมีอยู่
นายก๊กได้ถึงแก่กรรมในวัยชรา นางปิ่นจึงได้จัดการฌาปนกิจ
ศพนายก๊กตามประเพณีไทย แล้วได้ส่งอัฐิและอังคารมาบรรจุไว้ใน

สุสานใกล้บ้านของนายก๊ก ต่อมาอีกไม่นานนางปิ่นก็ถึงแก่กรรม
นายก๊กนางปิ่นมีบุตรชาย ๒ คน คือ นายเกิดกับนายตั้ว

๕๔ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓