Page 72 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 72
ลูกของเจ้าคุณผดุงวิทยาเสริม ซึ่งกว้างขวางอยู่ในกระทรวงศึกษา และ
คุ้นเคยกับท่านสกลฯ ส่วนดิฉันก็เป็นหนึ่งในนักเรียนหญิงซึ่งมีอยู่เพียง
๓-๔ คนในประเทศอังกฤษใขณะนั้น และคุณจิรี ลูกสาวท่านสกลฯ
ก็เป็นหนึ่งในพวกเรา จึงทำาให้ท่านสนใจและจำาง่าย
ข้าพเจ้าเริ่มคุ้นเคยสนิทสนมกับครอบครัวท่านปรีดีมากขึ้น ๆ
ท่านมอบความไว้วางใจให้คุณลลิตา ลูกสาวคนโตของท่าน ซึ่งมีความ
เจริญทางสมองช้ากว่าธรรมดา มาอยู่เป็นนักเรียนประจำาพิเศษที่
โรงเรียนดิฉัน โดยจัดพี่เลี้ยงมาอยู่ช่วยดูแลด้วย เพื่อมิให้เป็นภาระต่อ
ดิฉันมากนัก และคุณพูนศุขเองก็หมั่นมาเยี่ยมเยียนเสมอ ยังจำาได้ว่า
เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๕ ตอนนำ้าท่วมใหญ่ ร.ร. ต้องปิด เพราะการคมนาคม
ลำาบากมาก ท่านปรีดีได้จัดส่งเรือสำาปั้นลำาใหญ่มาให้เราลำาหนึ่ง เพื่อให้
เราพาลลิตาไปเยี่ยมบ้าน ดูเหมือนเราจะไปวันเว้นวัน ลลิตาชื่นชมกับ
การนั่งเรือไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่มาก เธออยู่กับเรามาจนกระทั่งก่อน
จำากัดเดินทางไปต่างประเทศในการทำาหน้าที่ให้คณะเสรีไทยใต้ดิน
คุณพูนศุขจึงรับตัวกลับบ้านเพื่อมิให้ดิฉันต้องมีภาระมากเกินไป
จำากัดเดินทางออกจากประเทศไทยเมื่อวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์
พ.ศ. ๒๔๘๖ ดิฉันก็ดูแล ร.ร. ต่อไป พอถึงวันเกิดดิฉัน ๑๙ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๔๘๖ ท่านปรีดีมาที่ ร.ร. ดิฉัน เอาของขวัญมาให้เป็นขันเงิน
ใบใหญ่ มีพานรอง และทัพพีครบชุดสำาหรับใส่บาตร ท่านคงจะทราบ
แล้วว่า จำากัดถึงแก่กรรม 7 ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๘๖ และคงจะสงสารดิฉัน
แต่ตัวดิฉันเองไม่ทราบจนกระทั่งสงครามเลิกแล้ว (พ.ศ. ๒๔๘๘) ยัง
จำาได้ว่า ตอนนั้นนำ้าท่วมอีก แต่ไม่มากถึงกับต้องใช้เรือ การจะเดินไป
ห้องรับแขกอีกตึกหนึ่งนั้นจะต้องไต่สะพานไป ดิฉันจึงจำาเป็นต้อง
ต้อนรับท่านปรีดีในห้องเรียนอนุบาล เก้าอี้ตัวใหญ่ธรรมดาก็ไม่มี
ตัวเล็กของเด็ก ๆ ท่านก็นั่งไม่ได้ เลยต้องเชิญให้นั่งบนโต๊ะเรียนอนุบาล
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ 7๑
