Page 76 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 76
กับห้องซึ่งคุณวาณี ลูกสาวคนสุดท้ายของท่านปรีดี เคยอยู่กับคนเลี้ยง
เวลาเครื่องบินขาดระยะแต่ยังไม่ปลอดภัยทีเดียว ทุกคนจะออกมานั่ง
คุยกันในห้องนี้ ตอนระเบิดกำาลังลงนั้นใครจะสวดมนต์ขออะไรเป็น
ที่พึ่งก็ตามแต่ ส่วนตัวดิฉันนั้นขอเอาท่านปรีดีเป็นที่พึ่งก่อนละ ดิฉัน
คิดว่า ท่านเป็นคนมีบุญ ได้ทำาประโยชน์ให้บ้านเมืองมาตลอดเวลา
และขณะนั้นก็กำาลังทำางานใต้ดินเป็นเรื่องใหญ่ เทพยดาฟ้าดินคงจะ
ไม่ยอมให้ท่านตายง่าย ๆ หรอก ฉะนั้น เวลาท่านปรีดีไปนั่งตรงไหน
ดิฉันก็พยายามนั่งติดกับท่านให้มากที่สุด โดยที่ท่านเองก็ไม่รู้ตัวเลย!
จะเป็นตอนก่อนครอบครัวคุณหลวงศุภฯ มา หรือตอนท่าน
ย้ายไปแล้วก็จำาไม่ได้ ในห้องใต้ถุนหน้าหลุมหลบภัยนี้ ตอนพักระเบิด
ท่านปรีดีเล่าเรื่องสมัยที่ท่านเป็นนักเรียนอยู่อยุธยาให้ดิฉันฟัง ท่านเล่า
ถึงพี่น้องของท่านทุกคนด้วย ท่านภูมิใจว่า น้องของท่านแทบทุกคนเก่ง
ไม่น้อย แต่ละคนทำาธุรกิจต่าง ๆ กัน เป็นผลสำาเร็จโดยไม่ต้องอาศัย
ท่านเลย ยกตัวอย่างคุณชวนชื่น นิติทัณฑ์ประภาศ สามีตายตั้งแต่ลูก ๆ
ทั้ง 7 คนยังเล็กอยู่ เธอก็สามารถทำามาหาเลี้ยงชีพด้วยตนเอง ปรับปรุง
เปลี่ยนแปลงธุรกิจของเธอไปตามความเหมาะสมของสภาพบ้านเมือง
ในระยะเวลานั้น ๆ จนกระทั่งลูกของเธอจบการศึกษาชั้นสูง ๆ ทุกคน
หรือในตอนหลังเมื่อคุณหลุย พนมยงค์ ตั้งธนาคารกรุงศรี-
อยุธยา ก็มิได้มาบอกท่านด้วยซำ้า คุณหลุยถามดิฉันว่า “คุณพี่ว่าอะไร
ผมบ้างหรือเปล่าที่ตั้งธนาคารนี้?” ดิฉันบอกว่า ไม่เคยว่าเลย มีแต่ชม
ว่า เก่ง สามารถ ดิฉันเตือนคุณหลุยให้ไปหาท่านบ้าง คุณหลุยก็ยัง
ไม่กล้าไปอยู่นั่นเอง เพราะคิดว่า ยังไง ๆ ท่านปรีดีต้องไม่ชอบที่มีคน
มาตั้งธนาคารแข่งกับธนาคารเอเชีย อันนี้เป็นความเข้าใจที่ผิดมาก
ท่านปรีดีชอบสนับสนุนคนที่ฉลาด สามารถ เพื่อประโยชน์แก่ชาติ
บ้านเมือง
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ 7๕
