Page 108 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 108
เปลี่ยนแปลงที่ไม่หักหาญน้ำาใจ ที่พยายามทำาให้ละมุนละม่อมต่อกันเป็น
ธรรมเนียมที่ดีของชาติ ทำาให้รักษาบ้านเมืองได้เป็นอย่างดี
อีกประการหนึ่งที่ผมเชื่อว่าผมจำาไม่ผิด ในระหว่างที่ผมสนทนา
กับท่านในครั้งนั้น ท่านบอกว่าระหว่างที่ท่านอยู่ในประเทศจีน เราก็รู้ๆ
กันอยู่ว่าในยุคนั้น ซ้ายก็พยายามที่จะทำาอะไรเพื่อเปลี่ยนแปลงระบบ
เศรษฐกิจการเมืองของไทยด้วยการปฏิวัติที่ใช้อาวุธหักหาญกันอย่าง
รุนแรง อาจารย์หลวงประดิษฐ์ฯ ก็พยายามเป็นหนังหน้าไฟอยู่ที่ประเทศ
จีนนานหลายปีในระหว่างนั้น พอดีท่านบอกกับผมว่าท่านไม่ได้เป็นหัวหน้า
เขาหรอก และไม่ยอมรับที่จะเป็นหัวหน้าแก่กระบวนการก่อการรุนแรง
เหล่านั้น ท่านปฏิเสธเพราะท่านไม่เห็นด้วยในนโยบายป่าล้อมเมือง ท่าน
เห็นว่าไม่จำาเป็น ถ้าทำา ประเทศไทยก็จะแย่ เพราะท่านปฏิเสธ ทั้งๆ ที่
อยู่ใต้ร่มไม้ชายคาของเขาอยู่ และท่านก็คงได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่าง
แรง ซึ่งผมไม่ได้ติดตามรายละเอียด แต่ผมคิดว่าท่านมีความเชื่อว่า
ประเทศไทยไม่ควรใช้วิธีรุนแรงที่จะต้องต่อสู้กันให้เลือดตกยางออกทุก
ตำาบลทุกหมู่บ้าน ผมคิดว่าความเชื่อของอาจารย์ปรีดีนับว่าเป็นบุญคุณต่อ
ประเทศชาติเป็นอย่างยิ่ง เรารอดพ้นจากภาวะในเขมร ในลาว ในเวียดนาม
ได้ ก็เพราะจิตใจที่เข้มแข็งและยึดมั่นในผลประโยชน์ของชาติบ้านเมือง
ของบุรุษคนหนึ่งคือผู้ประศาสน์การที่ไปอยู่ในเมืองจีนและอยู่ในเงื้อมมือ
ของเขา ถ้าไม่ใช่บุรุษเหล็กเพชรอย่างท่าน อยู่ไม่ได้ และยืนยันตามความ
เชื่อของตนไม่ได้นะครับ การปฏิเสธไม่ให้ความร่วมมือทำาให้ท่านขลุกขลัก
ที่จะติดต่อกับโลกภายนอกเป็นเวลานานปี ผมได้ฟังกับหู ท่านที่มาชุมนุม
กัน ณ ที่นี้ถือว่าเป็นชาว มธ. ด้วยกัน โปรดฟังไว้ด้วย
เมื่อเหตุการณ์ของโลกได้เปลี่ยนแปลงไปมากมายอย่างนี้แล้ว
มาคิดเสียว่าประเทศไทยก็ได้ผ่านพ้นที่เขาเรียกว่า Civil War หรือสงคราม
กลางเมือง อย่างหวุดหวิดที่เลือดจะต้องตกทุกหย่อมหญ้า ผมว่าอาจารย์
106 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๒
