Page 94 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 94
ไม่มีเก้าอี้นั่งพอ ลูกสาวท่านต้องยอมนั่งกับพื้น คุณพูนศุขติดต่อขาย
ที่ดินที่เหลืออยู่ ต้องขายให้หมด เพื่อจะได้เงินก้อนไปทำาทุนฝาก
ธนาคารเอาดอกเบี้ยมาใช้ ไม่ใช่แบ่งขายแล้วเงินละลายไปหมดเหมือน
ที่แล้วมา การขายก็ไม่ใช่ง่าย เพราะผู้ซื้อกลัวที่มีชื่อท่านปรีดีอยู่ อย่างไร
ก็ตามเมื่อขายที่สำาเร็จแล้ว ท่านปรีดีจึงออกมาได้ และท่านซื้อบ้านหลัง
เล็ก ๆ ที่ชานเมืองปารีส แล้วให้ลูก ๆ ในเมืองจีนตามมาอยู่ด้วยกันเป็น
ครอบครัวที่เกือบสมบูรณ์อีกครั้งหนึ่ง
ณ บ้านหลังเล็ก ๆ ที่ตำาบลอองโตนีนั้น ท่านไม่รอให้
เสียเวลาเลยในการที่จะทำาชีวิตของท่านให้สมบูรณ์กว่า เมื่ออยู่ใน
เมืองจีน ด้วยเงินบำานาญตกเบิกตลอดเวลาที่ท่านออกจากเมืองไทยกับ
เงินรายได้จากการขายที่ดินในเมืองไทยเกือบทุกชิ้น ท่านสร้างห้องสมุด
เล็ก ๆ ขึ้น นอกจากการฟังวิทยุทั่วโลกอย่างเดิมแล้ว ท่านอ่าน
หนังสือพิมพ์อังกฤษ ฝรั่งเศส และไทยหลายฉบับ ท่านอ่านหนังสือของ
ชาติต่าง ๆ ที่ออกใหม่ ๆ ทันต่อเหตุการณ์ปัจจุบันของโลก ซึ่งแต่ละ
เล่มราคาแพงมาก ท่านเสียเงินมากในเรื่องนี้ แต่ท่านได้กันเงินส่วนหนึ่ง
ไว้โดยเฉพาะ ท่านจัดงบประมาณการใช้จ่ายของท่านไว้เรียบร้อย เพราะ
รายได้ของท่านนั้นจำากัดจำาเขี่ย ไม่มีเงินเหลือสำาหรับการใช้จ่ายฟุ้งเฟ้อ
เลย ท่านต้องอ่านและฟังอัตราแลกเปลี่ยนของเงินทุกสกุลทุกวันด้วย
และต้องคอยยักย้ายถ่ายเทการฝากเงิน ในเมื่อเงินสกุลหนึ่งลดลง
ในขณะที่อีกสกุลหนึ่งดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น มิฉะนั้นท่านจะไม่มีเงินพอใช้
ห้องสมุด (หรือห้องทำางาน) ของท่านนี้เติบโตรวดเร็วมาก
หนังสือที่สั่งไปจากเมืองไทยก็มากมาย แผนที่โลก และปทานุกรมทั้ง
ของไทยและเทศเกือบทุกชนิด ท่านมีหมดแม้แต่ปทานุกรมเฉพาะเรื่อง
เช่น ปทานุกรมของทหาร เป็นต้น นอกจากเวลารับประทานอาหาร
เวลาพักผ่อน เวลาเดินออกกำาลังกาย เวลาดูโทรทัศน์และฟังวิทยุแล้ว
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ ๙๓

