Page 46 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 46
และค้นคว้าอยู่กับหนังสือหนังหามากกว่า เพราะฉะนั้นที่จะออกไปพัก
ผ่อนหย่อนใจจึงไม่ค่อยมีเท่าไร ท่านใช้ชีวิตสมถะ เรียบง่าย คือไม่ได้
เรียกร้องอะไรเท่าไรเลย แม้แต่ลูกหลานจะช่วยจัดการให้อย่างไร ก็ยัง
ดำาเนินชีวิตอย่างนั้น
อีกอย่างหนึ่งที่ท่านพยายามสอนและพูดอยู่เสมอคือต้องเป็นคน
ซื่อตรง ยกตัวอย่างลูกหลานบางคนขึ้นรถไฟใต้ดิน โดยไม่ซื้อตั๋วหรือใช้
วิธีการอะไรที่ไม่ค่อยถูกต้องนัก ท่านก็จะโมโหทันที บอกไม่ชอบให้ใช้วิธีนี้
ไม่มีสตางค์ซื้อตั๋วรถ บอกมาสิจะให้ แต่ไม่ชอบให้มาเอารัดเอาเปรียบกัน
แม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยท่านก็ไม่ชอบ เรื่องนี้ท่านพูดอยู่เสมอเลยว่า คน
เราจะต้องมีความตรงไปตรงมา
คงต้องมีคนมาให้ใต้โต๊ะ ติดสินบนท่านแน่ๆ ไม่ทราบว่าท่านมีวิธี
การจัดการอย่างไร
มั่นใจว่าคุณพ่อคงไม่รับแน่ แต่อาจจะให้กับคนใกล้ชิด คนอื่น
อันนี้อาจจะเป็นไปได้ แล้วพี่ก็อยากจะให้เป็นว่าในฐานะลูก คุณพ่อเป็น
คุณพ่อที่ดีมาก และเป็นคนประเสริฐของลูก แต่ในขณะเดียวกันพี่อยากชี้
ให้เห็นว่าท่านก็เป็นปุถุชนธรรมดาด้วยเหมือนกัน คือหมายความว่า บาง
ครั้งท่านโกรธเราโดยไม่มีเหตุผล นั่นก็เป็นได้ หรือบางทีอาจจะมีการ
มองอะไรบางสิ่งบางอย่างหรือบางบุคคลเพียงด้านเดียว หรือมีความคิด
ของท่านเองที่บางครั้งไม่ตรงกับความเป็นจริง นั่นก็มีได้เหมือนกัน ไม่ใช่
ว่าสิ่งที่ท่านคิด ท่านทำาจะต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องทั้งหมด แต่เมื่อรวมหลายๆ
อย่างเข้าด้วยกันแล้ว ความคิดหรือสิ่งที่ท่านดำาเนินชีวิตอยู่นั้นเป็นแบบ
อย่างที่ดี ทั้งๆ ที่มีข้อบกพร่องเหล่านั้น และท่านเองก็ไม่ชอบการนับถือ
บูชาบุคคลอย่างเป็นเทพเจ้า เทพสมมติ ท่านไม่ชอบให้เป็นอย่างนั้น
อีกคุณธรรมที่ท่านหมั่นสอนลูกหลานอยู่เสมอ คือ การใช้แรงงาน
44 ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๒
