Page 47 - ฉบับ "ปรีดี บรรณานุสรณ์ 2562"
P. 47
ในฐานะลูก คุณพ่อเป็นคุณพ่อที่ดีมาก
และเป็นคนประเสริฐของลูก แต่ในขณะเดียวกัน
พี่อยากชี้ให้เห็นว่าท่านก็เป็นปุถุชนธรรมดา
ด้วยเหมือนกัน คือหมายความว่า บางครั้ง
ท่านโกรธเราโดยไม่มีเหตุผล นั่นก็เป็นได้ หรือ
บางทีอาจจะมีการมองอะไรบางสิ่งบางอย่าง
หรือบางบุคคลเพียงด้านเดียว หรือมีความคิด
ของท่านเองที่บางครั้งไม่ตรงกับความเป็น
จริง นั่นก็มีได้เหมือนกัน ไม่ใช่ว่าสิ่งที่ท่านคิด
ท่านทำาจะต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องทั้งหมด แต่เมื่อ
รวมหลายๆ อย่างเข้าด้วยกันแล้ว ความคิดหรือ
สิ่งที่ท่านดำาเนินชีวิตอยู่นั้นเป็นแบบอย่างที่ดี
ทั้งๆ ที่มีข้อบกพร่องเหล่านั้น และท่านเองก็ไม่
ชอบการนับถือบูชาบุคคลอย่างเป็นเทพเจ้า
เทพสมมติ ท่านไม่ชอบให้เป็นอย่างนั้น
สำาหรับที่บ้านทุกคนต้องทำางานกันเอง เด็กๆ อาจมีคนช่วยเหลือบ้าง แต่
เมื่อโตๆ ทุกคนจะต้องมีงานทำาในส่วนของเราเอง หรือรับใช้พ่อแม่ หรือ
ช่วยเหลือคนอื่น เช่น ลูกที่ไปอยู่กับท่านที่เมืองจีน ในสมัยนั้นก็ต้องไป
ทำางานในโรงงานหรือในชนบท ท่านสนับสนุนมาตลอด ไม่ได้คัดค้านที่
จะให้เราไป แต่บอกว่าเป็นโอกาสหนึ่งที่จะได้เรียนรู้ชีวิตด้วย หรือแม้
กระทั่งก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตเพียงอาทิตย์เดียว ที่อาจารย์สุภา ศิริมานนท์
ขอให้อัดเสียงส่งให้หลานอาจารย์สุภา ๒ คน คำาพูดคำาหนึ่งที่ท่านพูด
คิดถึงอาจารย์ปรีดี 45
