Page 177 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 177
“ของดีของขอนแก่น”
โดย ร.ท. จารุบุตร เรืองสุวรรณ
ผู้ใดสนใจเกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์ก็มีสถานีทดลองค้นคว้า
ใหญ่โตทันสมัยที่ท่าพระ มีสถานีผสมพันธุ์ม้าดี ๆ มาจากหลาย
ประเทศ นิคมเลี้ยงวัวกำาลังจัดตั้งอีกหลายแห่ง โรงงานขนาดใหญ่
ก็มี เช่น โรงงานทอกระสอบผลิตได้ถึงวันละ ๑๐,๐๐๐ ใบ โรงสี
ขนาดใหญ่มี ๓๓ โรง โรงสีขนาดเล็กรวม ๑,๑๐๐ โรง โรงเลื่อยจักร
ขนาดใหญ่ ๑๑ โรง โรงงานอัดปอ ๔๖ โรง โรงนำ้าอัดลมขนาดวันละ
๕๐,๐๐๐ ขวด ๑ โรง โรงอัดนุ่นและโรงงานอื่น ๆ กว่า ๑๕๐ โรง
อุตสาหกรรมในครอบครัวโดยใช้ฝีมือขึ้นหน้าขึ้นตาที่สุด คือ การทอ
ผ้าไหม มีประมาณ ๒๓,๐๐๐ ครอบครัว น่าดูที่สุดอยู่ที่อำาเภอชนบท
การทอเสื่อกกก็มีถึง ๑๕,๐๐๐ ครอบครัว เขาเรียกว่า เสื่อสาด พวก
มีอาชีพอาชีพทางนี้จึงถูกล้อเลียนว่า พวกทะมะสาด (ธรรมศาสตร์)
สินค้าเสื่อขอนแก่นส่งไปขายถึงภาคกลาง ภาคใต้ ภาคเหนือ การทอ
ผ้าฝ้ายก็มีมากถึง ๔๕,๐๐๐ ครอบครัว
การค้าขายของขอนแก่นเพื่องฟูรุดหน้าจนคาดไม่ถึง เห็นได้จาก
ธนาคารเป็นเครื่องวัด เมื่อสิ้นปี ๒๕๑๐ อุดรธานีมีสาขาธนาคาร
๖ แห่ง อุบลราชธานี 7 แห่ง นครราชสีมา ๑๒ แห่ง แต่ขอนแก่นมี
มากที่สุดในภาคอีสาน คือ ๑๓ แห่ง
สยามนิกร ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๑
* ไม่พบฉบับที่ ๕ *
๑7๖ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓
