Page 172 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 172
ก. ต้องเข้าใจโดยไม่ไขว้เขวว่า ระบบทุนสมัยใหม่ที่ได้
เกิดขึ้นมานั้นมิใช่ทำาลายการกดขี่เบียดเบียนให้หมดไป คือ เป็นเพียง
เปลี่ยนระบบการกดขี่เบียดเบียนอย่างใหม่ขึ้นเท่านั้น ฉะนั้น การคิด
เลือกตั้งที่จะเอาชนะ ก็ต้องคิดวิธีที่เหมาะสมแก่สภาพของการกดขี่
เบียดเบียนที่ยังคงค้างอยู่ และที่กำาลังเกิดขึ้นใหม่ และจะวิวรรตต่อไป
ตามกฎดังกล่าวแล้ว และมีรูปธรรมที่ประจักษ์ขึ้นแล้ว
ข. ปฐมเมธีก็ได้กล่าวไว้ชัดว่า ในระหว่างระบบกดขี่
เบียดเบียนต่าง ๆ นั้น ระบบใดที่เกิดขึ้นใหม่ก็ย่อมผ่อนการกดขี่
เบียดเบียนให้ลดน้อยลงกว่าเก่า เช่น ระบบศักดินาก็ได้ผ่อนการกดขี่
เบียดเบียนตามระบบทาส คือ นายทาสอาจมาหรือเฆี่ยนตีทาสได้ แต่
เจ้าศักดินาไม่อาจที่จะมาหรือเฆี่ยนที่ข้าศักดินาหรือไพร่ได้ นายทุน
ก็ไม่อาจที่จะบังคับให้ข้าศักดินาหรือไพร่มาทำางานให้เปล่าหรือให้ส่ง
ส่วย คือ นายทุนจำาต้องให้ค่าจ้างแก่ลูกจ้าง แม้จะเป็นค่าจ้างเล็กน้อย
เพียงใด แต่ลูกจ้างก็ยังมีเสรีภาพกว่าข้าศักดินาหรือไพร่
ค. การเปลี่ยนจากระบบหนึ่งไปสู่อีกระบบหนึ่งนั้น
เริ่มมาจากพลังการผลิต คือ เครื่องมือการผลิตกับคนที่สามารถทำา
และใช้เครื่องมือนั้น (ขอให้ศึกษาสสารธรรมประติการและวิวรรตการ
ให้ถี่ถ้วน)
ง. เศรษฐกิจเป็นสมุฏฐานของการเมืองและวัฒนธรรม
รวมทั้งจิตใจและความนึกคิด ดังนั้น ผู้ใดประกอบเศรษฐกิจโดยพลัง
การผลิตชนิดใด ก็มีความนึกคิดตามระบบนั้น หรือตามซากแห่งระบบ
นั้น หรือตามที่รับเอาซากความคิดแห่งระบบนั้น มายังอยู่ในจิตใจ
จนกว่าจะได้ชำาระล้างซากความคิดเหล่านั้นให้หมดไป
ผู้มีความคิดหรือซากความคิดจากพลังการผลิตตามระบบ
ทาส ก็ใช้ความคิดอย่างที่ใช้กันอยู่ในระบบทาส ผู้ใดมีความคิดหรือซาก
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ ๑7๑
