Page 217 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563

การแทรกแซง ๒) บุคคลทุกคนมีสิทธิในเสรีภาพแห่งการแสดงออก
ถึงสิทธินี้รวมถึงเสรีภาพที่จะแสวงหา รับ และเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร

และความคิดทุกประเภทโดยไม่คำานึงถึงพรมแดน ทั้งนี้ไม่ว่าด้วยวาจา
เป็นลายลักษณ์อักษรหรือการตีพิมพ์ในรูปของศิลปะหรือโดยอาศัยสื่อ
ประการอื่นตามที่ตนเลือก ๓) การใช้สิทธิตามที่บัญญัติในวรรคสอง
ของข้อนี้ต้องมีหน้าที่และความรับผิดชอบพิเศษควบคู่ไปด้วย โดยอาจ

มีข้อจำากัดในบางเรื่อง แต่ทั้งนี้ข้อจำากัดต้องบัญญัติไว้ในกฎหมายและ
จำาเป็นต้องเคารพในสิทธิหรือชื่อเสียงของบุคคลอื่น และต้องไม่กระทบ
ต่อการรักษาความมั่นคงของชาติหรือการสาธารณสุขหรือศีลธรรมของ

ประชาชน (เพิ่งอ้าง, น. ๒๕)
ในระดับภายในประเทศขอหยิบยกรัฐธรรมนูญแห่งราช
อาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ มาเป็นกรณีตัวอย่าง โดยรัฐธรรมนูญ
ฉบับดังกล่าวได้กล่าวถึงเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นไว้โดยสรุป

คือ บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น การพูด การเขียน
การพิมพ์ การโฆษณา และการสื่อความหมายโดยวิธีอื่น โดยการจำากัด
เสรีภาพข้างต้นจะกระทำามิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำานาจตามบทบัญญัติ

แห่งกฎหมาย หรือเป็นไปเพื่อรักษาความมั่นคงแห่งรัฐ เพื่อคุ้มครอง
สิทธิเสรีภาพ เกียรติยศ ชื่อเสียง สิทธิในครอบครัวหรือความเป็นอยู่
ส่วนตัวของบุคคลอื่น เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี
ของประชาชน หรือเพื่อป้องกันหรือระงับความเสื่อมทรามทางจิตใจ

หรือสุขภาพของประชาชน (กองส่งเสริมสิทธิเสรีภาพ, น. ๑๖)
เมื่อพิจารณาสารัตถะของกฎกติกาที่นำาเสนอข้างต้น จะ
สังเกตได้ว่า กฎ กติกา ทั้งสองมีจุดร่วมกันอยู่ในเรื่องของการรับรอง

สิทธิเสรีภาพและการจำากัดขอบเขตในการแสดงความคิดเห็น โดยใน
กฎกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางแพ่งและทางการเมือง มีข้อ

๒๑๖ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓