Page 167 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 167
นิยม แต่ถ้าผู้ใดไม่นำาคำาสอนนั้นมาประยุกต์แก่สภาพของประเทศไทย
ปัจจุบันก็ไม่มีทางเข้าใจได้เลยว่า เวลานี้เครื่องมือทุ่นแรงและบริภัณฑ์
ต่าง ๆ ในทางเศรษฐกิจสมัยใหม่ได้เข้ามาสู่เมืองไทยอย่างรวดเร็วใน
ระยเวลา ๑๐ ปี ทั้งที่มีบริษัทของเข้าสมบัติเองและพ่อค้าสมองใสที่
เป็นเอเย่นต์ทำานองเป็นคอมปราโดร์หรือนายหน้าของจักรวรรดินิยม
แต่ความจริงก็ปรากฏตำาตาอยู่ว่า ในปัจจุบันนี้เครื่องมือการผลิต
การสื่อสาร และบริภัณฑ์ทั้งหลายของจักรฯ และนายทุนสมัยใหม่ได้
หลั่งไหลเข้ามาเมืองไทยรวดเร็วเพียงใด และเป็นเหตุให้อัตราส่วนของ
พลเมืองในชนบทไทยเทียบกับพลเมืองในพระนครและในเขตเทศบาล
แล้วเป็นอย่างไร ดั่งที่พ่อได้กล่าวไว้ในฉบับที่ ๑ และที่ ๒ แล้ว เพียง
พ.ศ. ๒๕๑๐ พลเมืองในพระนครที่เพิ่มขึ้นมากและเมื่อพิจารณา
พลเมืองในเขตเทศบาลทุกเทศบาลทั่วราชอาณาจักรแล้วเมื่อ พ.ศ.
๒๔๙๕ คนในเขตเทศบาลมีเพียงร้อยละ ๑๐.๘ ของพลเมืองทั่วประเทศ
ใน พ.ศ. ๒๕๐๓ ขึ้นไปถึงเป็นอัตราร้อยละ ๑๒.๔ ของพลเมืองทั้งหมด
ใน สรอ. พลเมืองในชนบทเหลือเพียงร้อยละ 7.7 แต่เนื้อที่นาและ
ผลิตผลของ สรอ. ก็มิได้ลดลงไป คือ ยังมีทั้งข้าวสาลีและข้าวจ้าว
ส่งขายไปต่างประเทศ ในฝรั่งเศสที่ลูกอยู่นั้น ขอให้ยืนยันที่พ่อบอกมา
ว่า จริงหรือไม่ว่า เมื่อ ค.ศ. ๑๙๕๔ ขาวนาฝรั่งเศสมี ๕ ล้านคนเศษ
ครั้นถึง ค.ศ. ๑๙๖๒ เหลือเพียง ๓ ล้านคนเศษ แต่ฝรั่งเศสก็ยังผลิต
ข้าวสาลีส่งขายนอกประเทศและขายให้แก่ประเทศหนึ่งในอาเซียได้ถึง
๕ แสนตันเมื่อปีกลายนี้ มิใช่ว่า คนชนบทลดน้อยลงไป แต่ผลิตผลจะ
ต้องลดน้อยลงไป หากแต่เป็นโดยมีเครื่องทุ่นแรงจึงทำาให้แรงงานที่
ต้องใช้คนต้องลดน้อยลงไป แล้วก็ต้องทำาให้คนต้องมารวมศูนย์อยู่ใน
เมือง ในญี่ปุ่นจำานวนชาวนาก็ลดน้อยลงไป ดังที่ได้บอกมาแล้วและการ
๑๖๖ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓
