Page 87 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 87
เงินเพียงเล็กน้อย แต่ดิฉันก็ภูมิใจ นอกจากนี้แล้วท่านยังจัดตั้ง จำากัด
พลางกูร มูลนิธิ ขึ้นเพื่อเป็นเกียรติ เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่จำากัด ท่าน
จัดหาเงินทุนของมูลนิธิมาเอง และจัดตั้งกรรมการมูลนิธิชุดแรกให้เป็น
ที่เรียบร้อย โดยที่ดิฉันไม่ต้องกระดิกนิ้วเลย
เมื่อคุณสงวน ตุลารักษ์ กลับเข้ามาเมืองไทย ได้นำาอัฐิของ
จำากัดมาด้วย ท่านปรีดีได้ให้จัดการต้องรับอย่างสมเกียรติ ให้ตั้งอัฐิเพื่อ
ทำาบุญตามประเพณีที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ถึง 7 วัน มีลูกเสือมา
ผลัดเวรกันยืนยาม ครั้งละ ๒ คนตลอดเวลา ท่านทำาทุกอย่างเท่าที่จะ
ทำาได้เพื่อให้ดิฉัน คุณพ่อจำากัด น้อง ๆ และญาติมิตรของเขาคลาย
ความเศร้าใจ และภาคภูมิใจในตัวเขา
ดิฉันมาทราบในภายหลังว่า คุณสงวน ตุลารักษ์ ได้มอบ
บันทึกประจำาวันของจำากัดแก่ท่านปรีดีด้วย ท่านได้อ่านแล้ว แต่ยัง
ไม่ยอมมอบให้ดิฉัน เพราะตอนนั้นท่านกำาลังจะเชิญ ม.ร.ว.เสนีย์
ปราโมช มาเป็นนายกรัฐมนตรี ท่านกลัวว่า ถ้าดิฉันอ่านบันทึกแล้ว
จะโกรธคุณเสนีย์ ท่านพยายามพูดกับดิฉันถึงคุณเสนีย์บ่อย ๆ คล้าย
กับจะเกลี้ยกล่อมให้ดิฉันชอบคุณเสนีย์ไปด้วย และในวันที่คุณเสนีย์
เดินทางมาถึงกรุงเทพฯ ได้ตรงมากินอาหารกลางวันที่บ้านท่าช้าง
โดยมีพวกผู้ใหญ่หลายคน รวมทั้งคุณสงวน ตุลารักษ์ ร่วมกินด้วย รวม
๑๐ คน (โต๊ะจีน) ท่านก็ให้ดิฉันร่วมคณะนี้ด้วย หลังจากที่คุณเสนีย์เป็น
นายกรัฐมนตรีแล้วตั้งนาน ท่านจึงมอบบันทึกของจำากัดให้ดิฉัน ดิฉัน
อ่านแล้วก็เก็บความรู้สึกไวในใจ มิได้เอ่ยถึงคุณเสนีย์แก่ท่านเลย เพราะ
ไม่อยากทำาให้ท่านไม่สบายใจ
เมื่ออยู่บ้านท่านปรีดีได้ ๒-๓ เดือน โดยมิได้ทำาการงานอะไร
เลย ดิฉันคิดถึง ร.ร. มาก ตอนนั้น ร.ร. ต่าง ๆ เปิดสอนใหม่ทันทีที่
สงครามเลิก แต่ดิฉันไม่มีจิตใจที่จะทำาต่อ จึงยังไม่เปิดสอน คืนหนึ่ง
๘๖ ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓
