Page 88 - ปรีดีบรรณานุสรณ์ 2563
P. 88
ดิฉันแอบหนีไปนั่งอยู่ ร.ร. ตลอดคืน รุ่นขึ้นคุณพุนศุขไปตามตัวกลับมา
ท่านปรีดีคิดการณ์ล่วงหน้าได้ถูกต้อง ท่านรู้ว่า ดิฉันต้องทำา ร.ร. ต่อไป
แน่ ๆ ท่านอ่านบันทึกของจำากัดที่ว่า “ถ้าข้าพเจ้าตายไป อาจารย์คงจะ
ช่วยฉลบ ในการทำา ร.ร. ต่อไป” ท่านบอกดิฉันว่า ท่านอยากทำาตามที่
จำากัดต้องการ เพื่อท่านจะได้สบายใจ ขอให้ดิฉันเปิด ร.ร. ใหม่ และ
ท่านจะช่วยเหลือทุกอย่าง แล้วท่านก็เริ่มดำาเนินการทันที ให้คุณวุฒิ
ศุขะวณิช หลานเขยของท่าน รื้อโรงรถ ๒ ชั้นที่ผุพัง ไปสร้างเป็นเรือน
เล็กชั้นเดียว และซ่อมแซมอาคารส่วนต่าง ๆ เท่าที่จำาเป็น แล้วโรงเรียน
ก็เปิดได้เป็นที่เรียบร้อย
ระหว่างนั้นยังมีทหารแขกชาติต่าง ๆ อยู่รอบ ๆ ร.ร. ท่าน
ปรีดีคิดรอบคอบมาก เกรงว่า จะไม่ปลอดภัย เพราะ ร.ร. ของดิฉัน
มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น จึงได้จัดงานเลี้ยงขึ้นวันหนึ่ง และขอให้คุณป๋วย
อึ๊งภากรณ์ และคณะเสรีไทยในอังกฤษทุกคน แต่งตัวเป็นนายทหาร
อังกฤษเต็มยศมากินเลี้ยง เปิดประตูและหน้าต่างทุกบาน ส่งเสียงดัง
ให้พวกทหารแขกได้ยิน และโผล่หน้าต่างไปให้เห็น ก็ได้ผลจริง ๆ พวก
ทหารแขกโผล่หน้ามาดูกันใหญ่ ได้เห็นทหารอังกฤษเต็มไปหมด จึง
ไม่คิดอ่านมารังควาน ได้แต่โยนเครื่องกระป๋องต่าง ๆ ข้ามรั้วเข้ามาให้
เนือง ๆ
เมื่อเปิด ร.ร. แล้วดิฉันค้างที่ ร.ร. บ้าง ที่บ้านท่านปรีดีบ้าง
แต่ในวันหยุดต่าง ๆ จะอยู่ที่บ้านท่านปรีดีเป็นประจำา นอกจากมีธุระ
พิเศษ เช่น ในวันที่ ๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๙ ดิฉันอยู่ ร.ร. เพราะ
ตั้งใจว่า รุ่งขึ้น ๙ มิถุนายน จะเอาเด็กที่เลี้ยงไว้คนหนึ่งไปตัดผม ดิฉัน
ไปที่ร้านลัดดาเชิงสะพานมอญ ได้ยินคนที่มาทำาผมคุยกันเรื่องในหลวง
ว่า วันที่ ๑๓ จะเสด็จกลับเมืองนอก จะได้กลับหรือ? เขาถือกันออก
ทำาไมท่านเลือกวันที่ ๑๓ ฯลฯ ดิฉันไม่สนใจ พอกลับมาถึงบ้านสักครู่
ปรีดีบรรณานุสรณ์ ๒๕๖๓ ๘7
